Hij was overtuigd van zijn waarde als nieuwe Chief Strategy Officer van een energiebedrijf, midden in de energietransitie. “Ik ben inhoudelijk ijzersterk. Waarom luisteren ze dan niet naar me? Daarvoor ben ik toch aangenomen?”
De contrastvloeistof kwam tijdens mijn intake gesprekken met stakeholders: daar klonk juist twijfel over zijn ‘inhoud’.
Dus stelde ik de vraag: “Wat bedoelen we hier eigenlijk met ‘de inhoud’?”
Voor de CSO ging het over zijn expertise: wet- en regelgeving, strategische vertaling, beleidskennis. Voor de organisatie ging het over iets heel anders: richtinggeven aan de transitie én samen met BU-leiders zorgen voor doorvertaling naar de praktijk.
Een schoolvoorbeeld van ‘lost in translation’.
Na enkele sessies over betekenis, context en rolopvatting werd de structuur aangepast. De CSO bleef en kreeg per businessunit een programmaleider naast zich, gericht op verdere executie.
Een elegante oplossing. Maar zulke verschillen in definitie worden niet altijd zo soepel opgelost. Wat wel altijd nodig is: het expliciet maken van verwachtingen vóórdat je aannames verankert.
Dit bericht hoort bij een serie coachingvignetten waarin de ‘ruthless compassion’ van NGL verschillende facetten van leiderschap belicht.
Je kunt deze gesprekken ook volgen op onze LinkedIn pagina.
Bercan Günel | Mariëlle de Macker | Vincent Moolenaar | Ron De Mos | Dorine Wekking | Saskia Hooft